تفسير : آرزوهاى بى جا ! باز در آغاز اين سوره با حروف مقطعه « الف ، لام ، راء » برخورد ميكنيم ، كه نمايانگر تركيب اين كتاب بزرگ آسمانى كه راهگشاى همه انسانها به سوى سعادت مىباشد ، از حروف ساده الفباء است ، همين ماده خامى كه در اختيار همه افراد بشر حتى كودكان دو سه ساله قرار دارد ، و اين نهايت درجه اعجاز است كه از چنان مصالحى چنين محصول بىنظيرى ساخته شود . و لذا بلا فاصله بعد از آن مىگويد : « اينها آيات كتاب آسمانى و قرآن آشكار است » ( * ( تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ وَقُرْآنٍ مُبِينٍ ) * ) . مىدانيم « تلك » اسم اشاره به دور است ، در حالى كه قاعدتا بايد در اينجا « هذه » ( اسم اشاره به نزديك ) به كار رود ، ولى چنان كه سابقا هم گفته‌ايم در ادبيات عرب ( و حتى در زبان فارسى ) گاهى براى بيان عظمت چيزى از اسم اشاره به دور استفاده مىشود ، يعنى آن چنان عظمت دارد كه گويى در آسمانها در يك فاصله دور دست ، از ما قرار گرفته و اين درست به آن ميماند كه گاهى در حضور شخص بزرگى مىگوئيم « اگر آن سرور اجازه دهند ما دست به چنين اقدامى مىزنيم » كلمه « آن » در اينجا براى بيان عظمت مقام او است ، همانگونه كه ذكر « قرآن » به صورت « نكره » نيز براى بيان عظمت است . و به هر حال ذكر « قرآن » بعد از « كتاب » در حقيقت به عنوان تاكيد است ، و توصيف آن به « مبين » براى اين است كه بيان كننده حقايق و روشنگر حق از باطل مىباشد . و اينكه بعضى از مفسران احتمال داده‌اند « كتاب » در اينجا اشاره به تورات و انجيل است ، بسيار بعيد به نظر مىرسد .